Terug
Aanvoerder Nick Kamerling

Nick Kamerling is aanvoerder van ons eerste en een clubman met rood-zwart hart. “Ik ben op mijn 7e bij VV Papendrecht begonnen met voetballen en heb nooit ergens anders gespeeld”, aldus de centrumverdediger. “Ik speelde mijn eerste wedstrijden in F4 en daarna in F2. Vanaf de E-jeugd heb ik alle selectieteams doorlopen. Van de huidige selectiespelers speelde ik in de jeugd met jongens als Bryan Mooiman, Koen Lighaam en Stephan Bravenboer. We hadden een goede lichting en werden vaak kampioen. Dat moet je maar treffen op die leeftijd. Vooral de tijd in de A-jeugd was mooi. Omdat ik vervroegd overkwam van de B-jeugd, heb ik daar 3 jaar gespeeld in de 3e of 4e divisie.”

“Na mijn jeugdperiode ben ik naar de zaterdag gegaan en heb daar een seizoen gespeeld. Daarna ben ik naar de zondag verhuisd. Tijdens de voorbereiding heb ik aardig wat gespeeld. Vlak voor de officiële seizoensstart raakte ik geblesseerd. Nadat ik weer fit was en weer kon trainen, voelde ik me er toch niet thuis. Het was het laatste seizoen van Zondag 1 met veel jongens van buitenaf, waarvan sommigen vooral voor het geld gekomen waren. De sfeer was nou niet echt om warm van te worden. Ik besloot eieren voor m’n geld te kiezen en halverwege het seizoen weer terug te gaan naar de zaterdag. Ik had nog geen bindende wedstrijden gespeeld en kon dus gewoon aansluiten. Uiteindelijk bleek dat een goede keuze.”

“Ik heb aardig wat blessures gehad. De meeste waren erg ongelukkig, domme pech. Elleboog uit de kom, hersenschudding en hartritmestoornissen. Ik werd er niet echt vrolijk van. Ik kreeg aan het eind het seizoen 2017-2018 nog last van mijn knie en ben daar eigenlijk in de zomerstop gewoon mee door gelopen. Bleek het achteraf een scheurtje in een knieband te zijn. Moest ik twee maanden rust houden, weg voorbereiding. Toen ik fit was, speelde ik een wedstrijd in het 2e. Verstap ik me en enkelbanden gescheurd. In december liep ik een scheurtje in mijn hamstring op. Ik ging de dag erna op vakantie. Tijdens mijn vakantie ben ik goed hersteld, zodat ik na de winterstop weer fit was.”

“We hebben een stevige basis. Dankzij een brede selectie kunnen blessures en schorsingen goed opgevangen worden. Iedereen accepteert het, als hij er een keer naast staat. Dat is niet leuk, daar moet je ook van balen, maar het wordt geaccepteerd. Die stevige basis geeft rust binnen spelersgroep en staf. Of je me ooit terug zal zien als trainer? Ik ben daar eerlijk gezegd nog niet mee bezig. Ik ben 28 en wil voorlopig nog voetballen. Ik hoop mijn 25-jarig jubileum als lid, als speler van het eerste mee te maken. Ik vind zelf voetballen nog veel te leuk. Werken met kinderen, zoals tijdens de VV Papendrecht Westfalia-Voetbaldagen, vind ik ook hartstikke leuk, dus wie weet.”